سابقه و هدف: کرونا ممکن است سبب تغییر در سال های از دست رفته عمرهم شده باشد. این مطالعه با هدف تحلیل روند مرگ و میر و سال های از دست رفته عمر قبل و بعد کووید 19 در شمال ایران، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، بر اساس داده های تمامی مرگ های ثبت شده در استان مازندران انجام شد. برای تحلیل داده ها از آزمون روند کوکران آرمیتیج و آزمون من ویتنی در سطح معنی داری کم تر از 0.01 استفاده شد. آنالیزها داده ها به وسیله نرم افزارهای 14 Stata، 2013Excell  و23 SPSS انجام گرفت. یافته ها: میزان مرگ خام طی سال های مطالعه به ترتیب 424، 419، 432، 474، 575، 603، 496 در یک صد هزار نفر و میانگین YLL به ترتیب 19/7، 19/3، 18/6، 18/1 17/2، 17/8، 17/8 بوده است که حاکی از کاهش YLL در پیک پاندمی کرونا در این استان می باشد. آسیب پذیری بیش تر افراد مسن، کاهش مرگ به دلیل علل خارجی مرگ و مرگ ناشی از حوادث ترافیکی، بیش تر بودن مرگ مردان و مرگ در مناطق شهری از دیگر یافته ها بود. استنتاج: با این که کرونا سبب افزایش همه شاخص های مرگ مطالعه شد، ولی کاهش میانگین سال های عمر از دست رفته به علت مرگ زودرس و تغییر روند آن در دوره کرونا در این استان اتفاق افتاده است. پایین تر بودن سال های عمر از دست رفته به علت مرگ زودرس در شهرها می تواند به دلیل دسترسی بیش تر به خدمات درمانی باشد. توصیه می شود، با توجه به در دسترس بودن سامانه ثبت و طبقه بندی علل مرگ در سطح کشور، استفاده از این ظرفیت اطلاعاتی برای رصد وقایع مرتبط و تغییر شاخص های بهداشتی در راستای پایش مداوم و انجام اقدامات حمایتی و جبرانی در بحران هایی نظیر کرونا به این مهم توجه شود.

حوادث ترافیکی یک مشکل بزرگ سلامت عمومی است که پیشگیری مداوم و موثر آن نیازمند تلاشهای هماهنگ و همه جانبه است. حمل و نقل یکی از پیچیده ترین و خطرناکترین سیستمهایی است که مردم روزانه با آن سر و کار دارند. در سراسر دنیا بیش از 50 میلیون نفر در سال در اثر حوادث ترافیکی مجروح و 1.2 میلیون نفر کشته می شوند. مرگ ناشی از حوادث ترافیکی تنها قله کوه یخی است که بدنه بسیار بزرگ آن از مجموعه متعددی از آسیبهای پایدار و ناپایدار انسانی، زیانهای ریز و درشت اقتصادی و اجتماعی تشکیل شده است. سالانه 20 تا 50 میلیون نفر بدنبال حوادث ترافیکی آسیب دیده یا ناتوان می شوند.داده های مورد استفاده در این مقاله حاصل از نظام ثبت و طبقه بندی علل مرگ در کشور است. میزان بروز مرگ ناشی از حوادث ترافیکی از 31.3 درصد هزار در سال 1380 به 41.7 درصد هزار در سال 1383، میانگین سن هنگام مرگ از 36.7 به 36 سال و میزان عمر از دست رفته در صدهزار نفر از 802 به 1155 رسیده است. همینطور در سال 1383 استانهای کرمان و فارس بالاترین میزان مرگ استاندارد شده و استانهای اردبیل و خوزستان پایین ترین میزان مرگ استاندارد شده ناشی از حوادث ترافیکی را داشته اند.در سال 1383 به طور متوسط در هر روز، 90 نفر در اثر حوادث ترافیکی جان خود را از دست داده اند. سالهای عمر به هدر رفته در اثر حوادث ترافیکی نیز در سال 1383 معادل 858778 سال بوده است.

زمینه و هدف آلودگی هوای محیط، یکی از مهم ترین مشکلات محیط زیستی است و سالانه بسیاری از مردم در سراسر جهان در اثر بیماری های ناشی از این آلودگی دچار مرگ زودرس می شوند. ذرات معلق PM2. 5 به قسمت های عمیق ریه نفوذ و برخی از اثرات سلامتی خطرناکی را در انسان ایجاد می کند. هدف از این مطالعه برآورد اثرات سلامتی بلندمدت آلاینده PM2. 5 بر روی شاخص های سال های عمر از دست رفته (Years of Life Lost) و طول عمر مورد انتظار (Expected Life Remaining) در هوای محیط شهر اهواز طی بازه زمانی سال های (2017-2008) با استفاده از نرم افزار AirQ+ بوده است. روش کار مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی با جامعه آماری 10 ساله برای ساکنین شهر اهواز بوده است. در این مطالعه اعداد حاصل از میانگین گیری PM2. 5 و داده های YLL و ELR برای کل جمعیت در رده های سنی 64-0 و بیش از 64 سال پردازش و وارد نرم افزار AirQ+ شدند. یافته ها در تمام سال های اندازه گیری، غلظت PM2. 5 با دامنه تغییرات بین 2/4 تا 07/7 برابر، بیشتر از استاندارد سازمان جهانی بهداشت (WHO) بوده است. همچنین بیشترین و کمترین میزان YLL برای تمامی سنین به ترتیب 73/1548 سال (2010) و 67/398 سال (2014) بوده است. مقادیر شاخص ELR کمتر از استاندارد ایران و سازمان حفاظت از محیط زیست ایالت متحده آمریکا (EPA) بود، که با آلاینده PM2. 5 ارتباط معنی داری داشته است. نتیجه گیری در تمام سال های مورد مطالعه، افراد بیشتر از 64 سال دارای شاخص YLL بیشتری نسبت به افراد رده سنی 64-0 سال بودند و با افزایش و کاهش غلظت آلاینده PM2. 5، شاخص ELR به ترتیب کاهش و افزایش یافته است. برآورد تاثیرات سلامتی بلند مدت YLL و ELR می تواند در ارزشیابی برنامه ریزی های انجام شده در زمینه سلامت، سطح رفاهی جمعیت و توسعه سیاست های محیط زیستی عمومی بسیار مفید باشد.

مقدمه: برای اتخاذ سیاست­ ها و راهبردهای مناسب برای تأمین، حفظ و ارتقای سلامت باید اطلاعات و شاخص­ های دقیقی وجود داشته باشد. در این بررسی سعی شده سال­ های از دست رفته عمر به علت مرگ زودرس که یکی از شاخص ­های اولویت­ بندی مشکلات سلامت جامعه محسوب می­ گردد محاسبه شود. موارد و روش کار: در این مطالعه مقطعی، اطلاعات مربوط به تعداد سه علت عمده مرگ­ و­ میر (مرگ­ و میر ناشی از بیماری­ های قلبی-عروقی، سرطان و تومور و حوادث غیرعمد) از سازمان ثبت احوال کل کشور در سال 1395 اخذ شد. مقدار YLL بر اساس دستور العمل Global Burden of Disease 2010  محاسبه شد. کلیه اطلاعات پس از جمع­ آوری در نرم­ افزار اکسل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ ها: بر اساس آمار سازمان ثبت­ احوال­ کل کشور  10739 مورد مرگ در استان کرمانشاه اتفاق افتاد. توزیع درصدی علل مرگ در سه گروه عمده مرگ­ و­میر نشان داد که بیشترین مرگ­ ها ناشی از بیماری­ های قلبی عروقی با 45/6 درصد است. پس از آن مرگ­ های ناشی از سرطان­ ها و تومور­ها 11/1 درصد، حوادث غیرعمد 7/6 درصد و سایر علل 35/6 بود. تعداد سال­ های از­ دست ­رفته عمر به علت مرگ زودرس در مردان به دلیل بیمارهای قلبی-عروقی 48774 سال (49/4 در هزار نفر)، سرطان­ و تومور 17310 سال (17/5 در هزار نفر) و حوادث غیر عمد 28941 (29/3 در هزار نفر)، در زنان به دلیل بیماری­ های قلبی عروقی 76703 سال (38/1 در هزار نفر)، سرطان و تومور 12121 (12/6 در هزار نفر) و حوادث غیر عمد 10049 (10/4 در هزار نفر ) به دست آمد. سال­ های از دست ­رفته عمر برای کل مرگ و­میر­ها در مردان (29/29 در هر هزار نفر) و زنان (10/42 در هر هزار نفر) به دست آمد. نتیجه گیری: باتوجه به نتایج این بررسی و بالابودن تعداد سال های از دست رفته عمر به علت بیماری های قلبی عروقی و حوادث غیرعمد در سطح استان، خصوصاً در مردان به نظر می رسد که برنامه های مداخلاتی مناسب تری برای گروه های سنی در خطر و مردان استان نیاز باشد.

زمینه و هدف این مطالعه در تلاش است تا به منظور ارزیابی بار بیماری در سطح استان های کشور، تفاوت های استانی علل اصلی سال های عمر از دست رفته زودرس در سنین سالمندی در سال 1395 را بررسی کند. روش بررسی این مطالعه به صورت توصیفی-مقطعی است که در سال 1395 در سطح استانی و کشوری انجام شده است. این داده ها از سامانه ثبت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اخذ شده و با استفاده از روش استاندارد سازمان بهداشت جهانی، تعداد سال های از دست رفته عمر بر اساس سه علت مرگ برای سالمندان محاسبه شده است. یافته ها سهم فوت سالمندان از کل فوت ها از 43 درصد در استان سیستان و بلوچستان تا 77 درصد در استان گیلان در نوسان بود. استان گلستان بالاترین میزان سال های از دست رفته عمر به علت مرگ زودرس ناشی از بیماری های قلبی-عروقی (345 در هزار) و سرطان ها (227 در هزار) در سنین سالمندی را داشتند و استان کرمان با میزان 81 در هزار بالاترین میزان سال های از دست رفته عمر ناشی از بیماری های دستگاه تنفسی در این سنین داشتند. نتیجه گیری افزایش نسبت جمعیت سالخورده در آینده و به تبع آن روند رو به رشد مرگ و میرها در این سنین و به منظور مدیریت بهتر آن توجه به تفاوت های استانی و پتانسیل های بهبود وضعیت سلامت سالمندان، به ویژه در زمینه علل فوت ضروری است.

مقدمه: بررسی مرگ و میر و سال های از دست رفته عمر (YLL) می تواند آگاهی عمومی را درباره خطرات و عوامل مؤثر بر سلامت افزایش دهد. این مطالعه با هدف تعیین میزان مرگ و میر و YLL ناشی از همه علل در داده های مطالعه طولی قند و لیپید تهران (TLGS) انجام شد. مواد و روش ها: برای برآورد میزان مرگ و میر از داده های فاز یک تا شش  TLGS(11 بهمن 1377 تا 29 اسفند 1396) استفاده شد. میزان مرگ و میر بر حسب سن و جنس با تقسیم تعداد مرگ ها بر تعداد جمعیت محاسبه گردید. همچنین میزان های استاندارد شده سنی (ASR) با استفاده از جمعیت استاندارد دنیا محاسبه شد. سال های از دست رفته عمر نیز با استفاده از حاصل ضرب امید به زندگی استاندارد در تعداد مرگ ها در هر سال بدست آمد. یافته ها: نتایج نشان دهنده افزایش میزان مرگ و میر خام در هر دو جنس، به ویژه در مردان بود. میزان مرگ و میر استانداردشده در کل و در مردان از فاز چهار و در زنان از فاز سه کاهش نشان داد. بیماری های قلبی-عروقی 46/42 درصد از کل مرگ ها را شامل می شدند و YLL در مردان 10625 و در زنان 6891 سال بود. روند YLL نیز طی فازهای مختلف به صورت افزایشی بود. نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده ضرورت توجه به عوامل مرتبط با مرگ و میر، به ویژه در مردان و گروه های سنی بالا است. توجه به تنوع علل مرگ و میر و روندهای تغییر یافته می تواند به بهبود خدمات بهداشتی و کاهش بار مرگ و میر کمک کند. سیاست گذاران باید بر روی پیشگیری از بیماری های غیرواگیر و ارتقای سلامت عمومی متمرکز شوند.

اهداف مرگ ناشی از خشونت یا همان قتل به عنوان خط قرمز وضعیت سلامت اجتماعی است. هدف این پژوهش شناخت وضعیت جمعیت شناختی و پراکندگی جغرافیایی قتل در ایران در دوره زمانی 96-1390 بود. مواد و روش ها این مطالعه طولی و توصیفی با استفاده از تحلیل داده های ثانویه صورت گرفت. داده های کل مرگ ومیر ناشی از قتل طی سال های 1390 تا 1396 از سازمان ثبت احوال و بر اساس طبقه بندی بین المللی گروه علت مرگ (ICD10) استخراج شد. جمعیت هر استان جهت محاسبه میزان مرگ در جمعیت برگرفته از سرشماری عمومی نفوس و مسکن در دو سال 1390 و 1395 بود. تمامی داده ها به تفکیک جنس، سن، فصل و استان بود. از شاخص استاندارد میزان جهت مقایسه پراکندگی جغرافیایی، از شاخص نسبت میزان جهت مقایسه جنسی، از شاخص تفاضل میزان جهت تحلیل تغییرات در طی زمان و از شاخص سال های عمر از دست رفته جهت تحلیل سنی و اثرات جمعیتی قتل استفاده شد. یافته ها در فاصله 7 ساله 1390 تا 1396 به طور متوسط سالانه 1360 مورد قتل در کشور ثبت شده بود. میزان قتل در طی دوره به ویژه برای زنان در حال کاهش بود، در سال 1395 میزان قتل در مردان 7/7 برابر زنان بود. به صورت فصلی به ترتیب کمترین و بیشترین میزان در زمستان و بهار و در ترکیب سنی و جنسی، بیشترین میزان قتل در مردان جوان بود. نتیجه گیری قتل در مردان جوان زنگ خطری برای سلامت اجتماعی و باعث سال های عمر از دست رفته در نیروی انسانی است. بالا بودن این میزان در استان های با سطح توسعه پایین و دارای خرده فرهنگ های قومی نیازمند برنامه های منطقه ای جهت کاهش این مسیله در کشور است. لازم است برنامه های ویژه ای برای پرکردن اوقات فراغت جوانان به ویژه در مناطق پرخطر اجرا شود.

مقدمه و اهداف: این مطالعه با هدف تعیین میزان مرگ و میر و محاسبه سال های از دست رفته عمر (YLL) به دلیل ابتلا به عفونت کووید-19 در استان همدان انجام شد. روش کار: در این مطالعه مقطعی، اطلاعات مربوط به تعداد مرگ ناشی از ابتلا به عفونت کووید 19 از معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان اخذ شد. بازه زمانی انجام پژوهش از اسفند سال 1398 تا اسفند 1399 بود. مرگ های ثبت شده توسط معاونت بهداشتی شامل مرگ های رخ داده در بیماران سرپایی و بستری بود. مقدار YLL بر اساس دستورالعمل Global Burden of Disease 2010 محاسبه شد. کلیه اطلاعات پس از جمع آوری در نرم افزار اکسل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در طول دوره یک ساله مطالعه 1556 مورد مرگ به دلیل ابتلا به عفونت کووید-19 در استان همدان اتفاق افتاد. تعداد سال های ازدست رفته عمر به علت مرگ زودرس در مردان 15783 سال (49/99 در هزار نفر)، در زنان 12794 سال (38/43 در هزار نفر) و در هر دو جنس 28577 سال (44/08 در هزار نفر) به دست آمد. مقدار YLL در مناطق شهری و روستایی نیز به ترتیب 19824 و 8753 سال بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه عفونت با ویروس کووید-19 منجر به از دست رفتن سال های بالقوه عمر به ویژه در مردان، گروه های سنی بالای60 سال و مناطق شهری شد؛ لذا برنامه های مداخلاتی باید بر اهمیت تشخیص زود هنگام موارد بیماری برای کاهش شدت بیماری و متعاقب آن کاهش موارد مرگ و هم چنین کنترل بهتر بیماری در سالمندان که مسیول بیشترین مقدار YLL هستند متمرکز شوند.